كرده و او را در عرض اين دانش‌ها ندانسته است ؛ به سراغ آنها رفته ؛ يعنى سراغ جان ، و سراغ بدن . بدن سراغ همين بدن كه چگونه اين بدن را تربيت كند . اى اف بر انسان‌هاى دنيا ! چقدر راه را گم كرده‌اند و به بيراهه مىروند . برادران و خواهران ، به انسان‌هاى امروز دنيا بنگريد ! من از شما مىپرسم ، اين انسان‌هاى دنيا ، اين كشورهاى بزرگ ، اين ابرقدرت‌هاى جهان ، اين به اصطلاح متمدن‌ها را ببينيد ، و از اين‌ها بپرسيد : آيا تمام كوشش‌ها ، تمام فعاليت‌هاى شبانه روزى بشر ، تمام كوشش‌هاى بشر ، غير از اين است كه اين بدن را تربيت كند ؟ خوب بخورد ، خوب بپوشد ، خوب مركوب پيدا كند ، خوب با دشمن بجنگد ، خوب ديگران را بكوبد ، خوب بكشد ، و خوب با ديگران مبارزه كند ؟ آيا بشر امروز غير از اين هدفى دارد ؟ وَ لَاتَجْعَلْ مُصِيبَتَنَا فِى دِينِنَا وَ لَاتَجْعَلْ دُنْيَانَا أَكْبَرَ هَمِّنَا وَ لَامَبْلَغَ عِلْمِنَا . در يك دعايى مىخواندم ، امام كاظم - سلام اللَّه عليه - در يك شب بسيار شريفى با خدا راز و نياز مىكند ، و اين دعا را مىگويد : وَ لَاتَجْعَلْ مُصِيبَتَنَا فِى دِينِنَا . . . خدا ، هر مصيبت بدنى بر من بيايد ، مهم نيست ؛ هر مصيبت مالى پيش بيايد مهم نيست ؛ مالم تلف شود ، چيزى نيست ؛ بميرد انسان مطلبى نيست ؛ فرزند از دستش برود مطلبى نيست . وَ لَاتَجْعَلْ مُصِيبَتَنَا فِى دِينِنَا ؛ پروردگارا ، مصيبت دينى نداشته باشم ؛ دينم مصيبت نبيند . بعد مىفرمايد : وَ لَاتَجْعَلْ دُنْيَانَا أَكْبَرَ هَمِّنَا وَ لَامَبْلَغَ عِلْمِنَا .